ناگفته های یک بانوی اردیبهشتی

تا به کِی باشی و من پی به حضورت نبرم؟! آرزوی منی ای کاش به گورت نبرم......

از همچو تو دلداری دل برنکنم،آری......

سیر نمیشوم ز تو نیست جز این گناه من!...

شنیده ام موی بلند زنان عاشق را زیباتر میکند برای همین است، موهایم را کوتاه کرده ام! این وصله ها به آغوش تنهای من نمی چسبد......

قصه ای تلخ تر از قصه ی من آیا هست؟! نیمه ی راه رها کرده مرا همسفرم...!...

یک عمر گذشت و عاقبت فهمیدیم از دل نرود هر آنکه از دیده رود...!...

در غیاب تو کسی شاد ندیده است مرا......

من از سرمایه ی عالم همین یک"قلب"را دارم اگر چیزی دگر مانده است،آن را هم هدر گردان!...

باریک تر از موی سرت گردنِ ما بود! آن روز که موهای تو در باد رها بود......

مپرس حال مرا روزگارم یارم نیست جهنمی شده ام هیچ کس کنارم نیست نهال بودم و درحسرت بهار ولی درخت می شوم و شوق برگ وبارم نیست به این نتیجه رسیدم که سجده کردن من به جز مبارزه با آفریدگارم نیست مرا زعشق مگوئید گمشده ای است که هر چه هست ندارم که هر چه دارم نیست شبی به لطف بیا برمزار من شاید بروید آن گل سرخی که برمزارم نیست...

به تو گفتم که در این دور شدن ناچاری؟ سر به تایید تکان دادی و گفتی آری! عین مرگ است اگر بی تو بخواهد برود او که از جان خودت دوست تَرَش میداری......

بهار اندامِ من! این شهر را اردیبهشتی کنکه من برعکسِ شاعرها، به شدت ضد پاییزم xa0...

او می رسد که باز هم عاشق کند مرا او قول داده است به قولش وفا کند...!...

ساده از«من بی تو میمیرم»گذشتی خوب من!من به این یک جمله ی خود سخت ایمان داشتم......

از تو هم دل کندم و دیگر نپرسیدم ز خویش چاره معشوق اگر عاشق ز او دل کند چیست؟...

تو همانی که دلم لک زده لبخندش رااو که هرگز نتوان یافت همانندش رامنم آن شاعر دلخون که فقط خرج تو کردغزل و عاطفه و روح هنرمندش را...!...

عقل میگفت برو عشق به پایان آمد... عشق میگفت بمان سوء تفاهم شده است...!...

خداحافظ تابستان! اما یادت باشد روزهای گرمت به سردی گذشت...!...

پاییز عاشق است!...

به جز از علی نباشد به جهان گرهگشایی طلب مدد از او کن چو رسد غم و بلایی xa0...