ناگفته های یک بانوی اردیبهشتی

باریک تر از موی سرت گردنِ ما بود! آن روز که موهای تو در باد رها بود......

ای که گفتی جان بده تا باشدت آرام جان جان به غم هایش سپردم نیست آرامم هنوز...!...

خداحافظ تابستان! اما یادت باشد روزهای گرمت به سردی گذشت...!...

امّا خاطرت باشد! هميشه، اين تويی كه میرَوی، هميشه، اين منم كه، میمانم...!...