ناگفته های یک بانوی اردیبهشتی

نبار باران زمین جای قشنگی نیست حــــســیـــن من تشنه لب بود تو نباریدی......

یک عمر گذشت و عاقبت فهمیدیم از دل نرود هر آنکه از دیده رود...!...

ساده از«من بی تو میمیرم»گذشتی خوب من!من به این یک جمله ی خود سخت ایمان داشتم......

عطر تو در هواست... می آیی یا رفته ای؟!...

گاهی حضور کسی اهمیت ندارد اما غیبتش خیلی آزاردهنده خواهد بود......

xa0چه دنیای عجیبی است من اصلا کاری به کار هیچ کس ندارم ، و همین بی آزار بودن من ، با خودم بودن من ، باعث می شود که همه درباره ام کنجکاو بشوند ......

ای مردمان بگویید آرام جان من کو راحت فزای هرکس محنت رسان من کو هرکس به خان و مانی دارند مهربانی من مهربان ندارم نامهربان من کو...!...

بگو یا رب بگو یارب چه بد گفتم چه بد کردم که نزدت خویشتن را دیو و دد کردم مرا یارب نمیخواهی گناه هستو اگر نفرین به این دنیای بد کردم به حرفم گوش کن یارب به دردم گوش کن یارب اگر بیهوده میگویم مرا خاموش کن یارب اگر بیهوده میگویم مرا خاموش کن یارب بگو یارب چه بد گفتم چه بد کردم که نزدت خویشتن را دیو و دد کردم به جز عشقی که دردش را به من دادی به من یا رب چه بخشیدی که رد کردم فقط در عاشقی یارب مدد گفتم شدم عاشق تمنای مدد کردم به حرفم گوش کن یارب به دردم گوش کن یارب اگر بیهوده میگویم مرا خاموش کن یارب ...

از وقتی رفته ای عجیب شده ای چطور می توانی همزمان همه جای این خانه باشی …...

ترسم در این دل ها یه شب از سینه آهی سر زند برقی ز دل بیرون جهد آتش به جایی در زند...!! xa0...